Nog één keer vliegen....
✨ Nog één keer vliegen… ✨
Vakantie 2025 naar Spanje.
Tarragona, een mooie badplaats op 1,5 uur ten zuiden van Barcelona. John, Els en Elyse gingen met de auto, omdat Els vanwege haar hartproblemen niet meer mocht vliegen. Het werd een reis waar niemand ooit op voorbereid kan zijn. Na 14 dagen genieten van het mooie weer, sloeg op maandagochtend 23 juni 2025 het noodlot toe. Els kreeg plotseling hevige buikklachten en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Wat begon als vermoedelijke buikgriep, veranderde in een situatie die niemand had zien aankomen. Rond drie uur ’s middags moest Elyse, zonder op John te kunnen wachten, haar moeder het verschrikkelijke nieuws vertellen: dat zij zou komen te overlijden.
Artsen opereerden Els nog, in de hoop een geperforeerde galblaas te kunnen behandelen. Maar tijdens de operatie bleek dat er iets veel ernstigers aan de hand was: algeheel orgaanfalen. Toch was Els, zelfs onder narcose, nog een beetje aanwezig. Toen haar zoon telefonisch via de speaker iets grappigs zei, stak ze haar tong uit. Elyse plaagde haar zachtjes, en Els rolde met haar ogen. Kleine gebaren die lieten zien dat ze hen nog hoorde, nog voelde, nog bij hen was.
Dinsdagochtend is Els overleden.
En dan zit je in het buitenland. John wilde niet terug vliegen, omdat hij alle spullen mee terug wilde nemen. Maar je vrouw daar achterlaten… dat breekt je hart. “Ik vond dat erg moeilijk” zei hij.
Vlak voor de Franse grens kreeg John een telefoontje van zijn manager. Er lagen twee vliegtickets voor hem en Elyse klaar. Ook was er geregeld dat ze extra bagage mee konden nemen. De auto zou met spoed naar Nederland worden getransporteerd. Zo konden zij naar huis, zonder nog meer zorgen. Toch besloten John en Elyse om zelf naar huis te rijden. Vrijdagavond waren vader en dochter weer in Nederland.
Een week later, op dinsdag 1 juli 2025, werd Els teruggevlogen. Els, die niet meer mocht vliegen… heeft toch nog één keer gevlogen.
De aankomst was intens emotioneel. Maar wat heeft het personeel op Schiphol en in Barcelona dit ongelooflijk mooi en respectvol gedaan. De kist was onbeschadigd, alles was met zoveel zorg behandeld. Zelfs de piloot zei dat hij dit in 30 jaar nog nooit zo had meegemaakt, behalve bij bekende personen.
Er stonden acht auto’s van de luchthaven klaar. Elyse zei: “Het leek een beetje alsof het olympische team werd onthaald, maar dan zonder ambulance, brandweer en politie”. Het was indrukwekkend. Troostend. En zó waardevol voor John en Elyse, maar vooral ook voor Els.
Nog één keer vliegen.
Nog één keer thuiskomen.
Met alle liefde en waardigheid die ze verdiende 💛 LEES HET DOCUMENT HIERONDER
Download document
